Muziek is een levensstijl, dat zeggen vele muzikanten zelf. Ze musiceren over waar ze aan denken, hoe ze voelen en wat ze soms willen bereiken. Muziek is een stukje van jezelf. Net zoiets als een dagboek, maar dan openbaar. Het gaat over alles, vrienden, liefde, liefdesverdriet, het leven zelf.. alles wat eigenlijk goed en fout kan gaan.

Thats what friends are for. Dat zong Stevie Wonder ooit (en waarschijnlijk vele anderen). Vrienden zijn het stukje wat je leven aanvult en waar je alles aan kunt vertellen. Althans, dat ligt er natuurlijk aan hoe je vrienden zijn. Zijn ze praterig (dus geen geheimen..), zijn ze stil (zullen ze alleen maar luisteren naar je), of zijn ze juist het soort wat je op de juiste momenten nodig hebt?

Alle vrienden hebben uiteindelijk een stukje wat jij ook in jezelf hebt, iets wat uniek is. Juist die overeenkomstige dingen die zorgen ervoor dat je daadwerkelijk iets met elkaar deelt. Misschien niet voor altijd, maar wel voor een bepaalde tijd in je leven. Daarom, juist omdat vrienden het stukje van jezelf zijn wat je niet altijd naar buiten laat, moet je ze koesteren en naar ze luisteren.

Je hebt dan ook het recht om ze naar jou te laten luisteren. Niet altijd even makkelijk, en al helemaal niet als je zelf helemaal niet makkelijk over je eigen gevoelens praat. Dat stukje moet je zelf weten te doorbreken en uiteindelijk mag je dan zelf de stap zetten en een vriendschap een hecht iets maken. Zelf heb ik daar nog best wel moeite mee, maar dat is juist weer een stap die gezet moet worden. Elk mens heeft z’n groeimomenten, en daarom moet je jezelf aanmoedigen om deze ook te beleven.

Groei, leer, LEEF!